Wróć do artykułów
Reżim impatriatów

Ustawa Beckhama w Hiszpanii. Kto może z niej skorzystać, a kto się na niej przeliczy

Ustawa Beckhama to nie ulga dla każdego, kto przeprowadza się do Hiszpanii. To szczególne zasady opodatkowania. Trzeba spełnić warunki, zgłosić wybór w terminie i przestrzegać wymogów przez cały okres. Jednym się opłaca, innym wychodzi drożej. Wyjaśniamy, kto może z niej skorzystać, jakie trzy warunki trzeba spełnić jednocześnie, ile trwa, jakie stawki obowiązują i kiedy lepiej jej nie wybierać.

Weryfikacja 11 października 202612 minKenyi Alcantara

Pytania i odpowiedzi

Czy wystarczy być cudzoziemcem i przyjechać do Hiszpanii do pracy?

Nie musisz być cudzoziemcem, a samo obywatelstwo nie przesądza o prawie do reżimu. Liczy się to, dlaczego przenosisz się do Hiszpanii, czy w ostatnich pięciu okresach podatkowych byłeś tu rezydentem podatkowym i jakie dochody będziesz tu osiągać (art. 93 ust. 1 LIRPF).

Czy 24 procent to stały podatek od całej pensji?

Nie. 24 procent to stawka do 600 000 euro podstawy opodatkowania (base liquidable), w której sumują się przychody z pracy i pozostałe dochody objęte tą samą skalą. Nadwyżkę ponad 600 000 euro opodatkowuje się stawką 47 procent. Dywidendy, odsetki oraz zyski ze zbycia składników majątku, w tym nieruchomości, objęte art. 25 ust. 1 lit. f hiszpańskiej ustawy o podatku od nierezydentów (TRLIRNR), mają odrębną skalę (art. 93 ust. 2 lit. d i e LIRPF). Przy umiarkowanej pensji ogólna skala IRPF może wyjść taniej.

Ile mam czasu na zgłoszenie wyboru reżimu?

Dla głównego podatnika, czyli osoby, która przenosi się do Hiszpanii z jednego z powodów wymienionych w ustawie, to maksymalnie sześć miesięcy od daty rozpoczęcia pracy lub działalności (fecha de inicio de la actividad), która widnieje w zgłoszeniu do hiszpańskiego ubezpieczenia społecznego albo w dokumencie, który je zastępuje (art. 116 ust. 1 lit. a RIRPF). Każdy członek rodziny składa własne zgłoszenie. Ma sześć miesięcy od wjazdu do Hiszpanii albo termin głównego podatnika, jeśli jest dłuższy (art. 116 ust. 1 lit. b RIRPF). Wybór zgłasza się na formularzu modelo 149.

Czy po rezygnacji albo wykluczeniu mogę wrócić do reżimu?

Nie. Kto zrezygnuje z reżimu albo zostanie z niego wykluczony, nie może ponownie go wybrać (art. 117 ust. 4 i art. 118 ust. 5 RIRPF). Inne sytuacje wymagają odrębnej oceny.

Najpierw niewygodna prawda

Ustawa Beckhama nie jest ulgą, którą dostaje każdy, kto przeprowadza się do Hiszpanii. To specjalny reżim podatkowy z art. 93 hiszpańskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (LIRPF). Trzeba spełnić warunki, trzeba zgłosić wybór w terminie i trzeba przestrzegać wymogów przez cały okres. Po rezygnacji albo wykluczeniu nie można wybrać go ponownie. Ten artykuł pokazuje kryteria, które o tym decydują. Odpowiedź dla twojej sprawy zależy od twoich faktów, dokumentów i liczb.

Czym jest reżim z art. 93

Osoba, która staje się rezydentem podatkowym Hiszpanii w wyniku przeniesienia się do tego kraju, może wybrać opodatkowanie według zasad podatku od nierezydentów (IRNR), pozostając formalnie podatnikiem IRPF (art. 93 ust. 1 LIRPF). Opodatkowane są dochody uzyskane w Hiszpanii, bez kompensowania jednych z drugimi. Wszystkie przychody z pracy uzyskane w czasie stosowania reżimu uznaje się za uzyskane w Hiszpanii, także gdy praca była wykonywana za granicą. Za uzyskane w Hiszpanii uznaje się również wszystkie przychody z działalności zakwalifikowanej jako przedsiębiorcza (actividad emprendedora) uzyskane podczas stosowania reżimu (art. 93 ust. 2 lit. b LIRPF). Ta reguła nie obejmuje przychodów z pracy lub działalności wykonanej przed przeprowadzką albo po zgłoszeniu zakończenia pobytu w Hiszpanii, który był podstawą reżimu (fin del desplazamiento). Takie przychody nadal podlegają opodatkowaniu, jeśli według ustawy o IRNR pochodzą z hiszpańskiego źródła (art. 114 ust. 2 lit. a RIRPF). Zakończenie takiego pobytu zgłasza główny podatnik albo członek rodziny, który go kończy, ale w danym roku nie traci hiszpańskiej rezydencji podatkowej. Robi to na formularzu modelo 149 w ciągu miesiąca od zakończenia pobytu (art. 119 ust. 5 RIRPF). Modelo 149 nie zastępuje rocznego zeznania podatkowego. W każdym roku reżimu składa się zeznanie na formularzu modelo 151 (art. 114 ust. 4 RIRPF i Orden HFP/1338/2023, art. 1 i 2).

Sześć lat, ale liczonych od właściwego roku

Reżim obejmuje rok, w którym nabywasz hiszpańską rezydencję podatkową, i pięć kolejnych lat. Razem sześć okresów podatkowych. Pierwszym z nich jest pierwszy rok kalendarzowy, w którym po przeprowadzce twój pobyt w Hiszpanii przekracza 183 dni (art. 115 RIRPF). Jeśli przyjeżdżasz w drugiej połowie roku i w tym roku nie przekroczysz 183 dni, reżim może zacząć się w roku następnym. Ustawa pozwala, żeby przeprowadzka nastąpiła w pierwszym roku reżimu albo w roku poprzednim (art. 93 ust. 1 lit. b LIRPF). Reżim jest tylko dla rezydentów. W interpretacji V2201-19 pracownik przyjechał w listopadzie 2017 r. i miał zaświadczenie urzędu na lata od 2018 do 2023. W 2018 r. spędził ponad 183 dni za granicą i, jak sam przyjął w pytaniu, nie był w tym roku rezydentem Hiszpanii. DGT odpowiedziała, że reżim nie miał do niego zastosowania i nie przesuwa się na 2019 r. Mógłby wybrać go ponownie tylko przy nowej przeprowadzce do Hiszpanii spełniającej wszystkie warunki. Ta interpretacja dotyczyła tamtej sprawy i wcześniejszego brzmienia ustawy. Szczegóły z datami opisujemy w artykule o formularzu modelo 149.

Warunek pierwszy. Pięć lat bez hiszpańskiej rezydencji

Nie możesz być rezydentem podatkowym Hiszpanii w żadnym z pięciu okresów podatkowych poprzedzających rok przeprowadzki (art. 93 ust. 1 lit. a LIRPF). Okresy podatkowe to lata kalendarzowe. Liczy się to, czy w danym roku byłeś rezydentem według art. 9 LIRPF, a nie obywatelstwo. Uwaga na to, co sam deklarowałeś. W interpretacji V0266-26 Hiszpan pracował w Arabii Saudyjskiej od 2013 do 2021 r., ale przez cały ten czas składał w Hiszpanii zeznania IRPF. DGT uznała, że na tej podstawie można domniemywać, że był rezydentem Hiszpanii do 2021 r., więc reżim nie wchodził w grę. Mógł obalić to domniemanie dowodami, ale ciężar dowodu był po jego stronie (art. 108 ust. 4 hiszpańskiej ordynacji podatkowej, LGT). Dłuższy pobyt też może się liczyć. W interpretacji V1690-25 DGT przypomniała, że ponad 183 dni studiów w Hiszpanii mogą dać rezydencję w danym roku. Jeśli osoba była jednocześnie rezydentem innego państwa, konflikt rozstrzyga umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z tym państwem.

Warunek drugi. Przeprowadzka z jednego z powodów wymienionych w ustawie

Przeprowadzka musi nastąpić w pierwszym roku reżimu albo w roku poprzednim i musi być skutkiem jednego z czterech powodów (art. 93 ust. 1 lit. b LIRPF). Pierwszy to umowa o pracę. Obejmuje nawiązanie stosunku pracy z pracodawcą w Hiszpanii, oddelegowanie na polecenie pracodawcy z pismem o oddelegowaniu (carta de desplazamiento) oraz pracę zdalną wykonywaną bez polecenia pracodawcy, wyłącznie za pomocą środków informatycznych, telematycznych i telekomunikacyjnych. Wyłączony jest szczególny stosunek pracy zawodowych sportowców (Real Decreto 1006/1985). Drugi powód to objęcie funkcji w organie zarządzającym podmiotu (administrador). Jeśli podmiot ma status entidad patrimonial w rozumieniu hiszpańskich przepisów, udział tej osoby nie może czynić go podmiotem z nią powiązanym. Trzeci i czwarty powód to dwie szczególne ścieżki dla działalności gospodarczej, opisane niżej.

Działalność przedsiębiorcza i wysoko wykwalifikowany specjalista

Trzeci powód to działalność gospodarcza zakwalifikowana jako przedsiębiorcza w procedurze z art. 70 ustawy 14/2013. Musi być innowacyjna lub mieć szczególne znaczenie gospodarcze dla Hiszpanii i mieć pozytywną opinię państwowej spółki ENISA (Empresa Nacional de Innovación). Jako obywatel Unii musisz uzyskać tę opinię przed przeprowadzką do Hiszpanii. Wniosek składa się do ENISA za pośrednictwem Dyrekcji Generalnej Przemysłu oraz Małych i Średnich Przedsiębiorstw (art. 113 ust. 2 RIRPF). Czwarty powód to działalność gospodarcza wysoko wykwalifikowanego specjalisty, który świadczy usługi startupom w rozumieniu art. 3 ustawy 28/2022 albo prowadzi działalność szkoleniową, badawczą, rozwojową i innowacyjną. Wynagrodzenie z tych działań musi stanowić łącznie ponad 40 procent wszystkich jego przychodów z działalności gospodarczej, zawodowej i z pracy (art. 93 ust. 1 lit. b pkt 4 LIRPF). Kwalifikacje ocenia się według art. 71 ustawy 14/2013. Działalność szkoleniowa i badawcza to tylko przypadki z art. 72 ust. 1 lit. a do d tej ustawy, czyli personel badawczy w rozumieniu ustawy o nauce, personel naukowy i techniczny prowadzący prace badawcze, rozwojowe i innowacyjne w firmach lub ośrodkach badawczo-rozwojowych w Hiszpanii, badacze przyjęci w ramach porozumienia przez publiczne lub prywatne instytucje badawcze oraz wykładowcy zatrudnieni przez uczelnie, ośrodki szkolnictwa wyższego i badań albo szkoły biznesu w Hiszpanii (art. 113 ust. 2 RIRPF). To nie jest ścieżka dla dowolnej pracy dla startupu ani dla każdego, kto prowadzi szkolenia.

Związek przyczynowy trzeba udowodnić

DGT bada związek między przeprowadzką a powodem, na który się powołujesz (V0347-25). Długi okres między przyjazdem a rozpoczęciem pracy może być jedną z przesłanek, obok innych czynników, że takiego związku nie ma (V5319-26). To kwestia faktów, którą oceniają organy kontroli i wymiaru podatku. Nie ma tu reguły automatycznej. Przyjazd jako zwykły samozatrudniony nie wystarczy. Osobie, która chciała przyjechać i pracować na własny rachunek, DGT odpowiedziała, że poza powodami trzecim i czwartym nie jest to możliwe (V2477-24).

Warunek trzeci. Żadnych dochodów przez zakład w Hiszpanii

Nie możesz uzyskiwać dochodów, które zostałyby zakwalifikowane jako uzyskane przez zakład (establecimiento permanente) położony w Hiszpanii. Wyjątkiem są powody trzeci i czwarty (art. 93 ust. 1 lit. c LIRPF). Rozporządzenie precyzuje, że w czasie reżimu jedyną dopuszczalną działalnością gospodarczą jest działalność przedsiębiorcza, świadczenie usług startupom oraz działalność szkoleniowa, badawcza, rozwojowa i innowacyjna z tych dwóch ścieżek (art. 113 ust. 2 RIRPF). To nie jest tylko warunek wejścia. Jeśli w trakcie reżimu zaczniesz uzyskiwać dochody z działalności gospodarczej przez zakład w Hiszpanii, poza tymi wyjątkami, zostajesz wykluczony już w tym samym okresie podatkowym (V1274-25).

Stawki. 24 procent i 47 procent

W reżimie przychody z pracy podlegające opodatkowaniu i niezwolnione sumują się z pozostałymi dochodami objętymi tą samą skalą. Do 600 000 euro tej podstawy stawka wynosi 24 procent, a nadwyżkę opodatkowuje się stawką 47 procent. Dywidendy, odsetki oraz zyski ze zbycia składników majątku, w tym nieruchomości, objęte art. 25 ust. 1 lit. f TRLIRNR, mają odrębną skalę (art. 93 ust. 2 lit. d i e LIRPF). Przychody z pracy uwzględnia się co do zasady w kwocie brutto, bez obniżeń (art. 24 ust. 1 TRLIRNR). Nie należy zakładać, że można odliczyć koszty stosowane przy zwykłym rozliczeniu IRPF. Ogólna skala IRPF jest progresywna. Minimum osobiste i rodzinne uwzględnia się w niej poprzez odpowiednie obniżenie podatku (art. 56, 57 i 63 LIRPF). Dlatego 24 procent nie jest automatycznym rabatem. Przy umiarkowanej pensji możesz zapłacić więcej niż według zwykłych zasad. Ten rachunek robi się na twoich liczbach.

Rodzina ma własną ścieżkę i własne warunki

Z reżimu może skorzystać nie każdy członek rodziny. Ustawa wymienia małżonka, dzieci poniżej 25 lat (w każdym wieku, jeśli mają niepełnosprawność) oraz, gdy nie ma małżeństwa, drugiego rodzica tych dzieci (art. 93 ust. 3 LIRPF). Każde z nich musi przenieść się razem z tobą albo później, zanim skończy się pierwszy okres, w którym reżim stosuje się do ciebie, nabyć hiszpańską rezydencję podatkową, spełnić warunek pięciu lat bez rezydencji i warunek braku zakładu. Suma ich podstaw opodatkowania musi być w każdym okresie niższa od twojej. Mogą też przyjechać przed tobą, jeśli nie nabędą rezydencji przed pierwszym okresem twojego reżimu (art. 113 ust. 3 RIRPF). Każdy członek rodziny składa własne zgłoszenie na formularzu modelo 149, po tobie. Ma sześć miesięcy od wjazdu do Hiszpanii albo twój termin, jeśli jest dłuższy (art. 116 ust. 1 lit. b RIRPF i Orden HFP/1338/2023, art. 7 ust. 1). Nie mają własnych sześciu lat. Ich reżim kończy się najpóźniej wtedy, gdy kończy się twój (art. 115 RIRPF).

Kiedy się nie opłaca, w skrócie

Ustawa Beckhama może ci się nie opłacać albo wymaga dokładnego przeliczenia w kilku sytuacjach. Gdy podatek obliczony według zwykłych zasad IRPF, ze skalą państwową i skalą twojego regionu, byłby niższy niż podatek w reżimie z art. 93. Gdy wynajmujesz nieruchomość w Hiszpanii, bo przychód z najmu opodatkowuje się w kwocie brutto, bez kosztów (V2207-25). Gdy masz w Hiszpanii nieruchomości miejskie niewykorzystywane w działalności gospodarczej, bo według stanowiska Centralnego Trybunału Ekonomiczno-Administracyjnego (TEAC) wydanego w trybie ujednolicenia wykładni osoba w reżimie płaci podatek od dochodu przypisanego z ich tytułu, także gdy to twoje główne miejsce zamieszkania (TEAC RG 00/03697/2025). Gdy spodziewasz się strat, bo dochodów się nie kompensuje (art. 93 ust. 2 lit. c LIRPF). Gdy liczysz na ulgi, bo od podatku w reżimie odlicza się tylko niektóre pozycje (art. 114 ust. 2 lit. b RIRPF). Gdy często pracujesz poza Hiszpanią, bo nie zastosujesz zwolnienia za pracę za granicą (V2547-24). Gdy twoje plany opierają się na umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania (V1919-25 i art. 120 ust. 2 RIRPF). I gdy chcesz prowadzić w Hiszpanii własną działalność poza wyjątkami z ustawy. Omawiamy je szerzej w artykule o tym, kiedy ustawa Beckhama się nie opłaca.

Rezygnacja i wykluczenie są nieodwracalne

Z reżimu można zrezygnować w listopadzie i grudniu, ze skutkiem od następnego roku (art. 117 RIRPF). Kto przestaje spełniać warunek, zostaje wykluczony w tym samym okresie podatkowym i ma miesiąc na zgłoszenie tego urzędowi na formularzu modelo 149 (art. 118 RIRPF). W obu przypadkach nie można już wrócić do reżimu (art. 117 ust. 4 i art. 118 ust. 5 RIRPF). Pełną procedurę, także zmianę zaliczek u płatnika, opisujemy w artykule o wykluczeniu z ustawy Beckhama.

Pozostałe artykuły z tej serii

Ten przewodnik jest punktem wyjścia. Szczegóły omawiamy w osobnych artykułach. Zgłoszenie na formularzu modelo 149 krok po kroku. Praca zdalna z Hiszpanii dla polskiej firmy. Rodzina, czyli małżonek, dzieci i drugi rodzic. Kiedy ustawa Beckhama się nie opłaca. Wykluczenie z reżimu. Do tego dwa artykuły oparte na interpretacjach z lipca 2026 r., o osobie zarządzającej spółką holdingową i o premii wypracowanej przed przeprowadzką. Linki znajdziesz w źródłach poniżej.

Zastrzeżenie

Ten artykuł jest informacją ogólną opartą na przepisach i interpretacjach DGT, a nie indywidualną poradą podatkową. Interpretacja wiążąca wiąże administrację tylko przy tych samych faktach. Każdą sprawę trzeba przeanalizować osobno, zanim upłynie termin na wybór reżimu.

Przepisy, interpretacje i artykuły z serii

Pełną bazę interpretacji DGT (po hiszpańsku) prowadzimy na leybeckham.eu.

Podstawa i następny krok

Podstawą analizy są źródła wymienione powyżej.

Planujesz przeprowadzkę do Hiszpanii i myślisz o ustawie Beckhama? Opisz nam w kilku zdaniach, kiedy przyjeżdżasz, z jakiego powodu i gdzie byłeś rezydentem przez ostatnie pięć lat. Odpowiemy na piśmie, zanim zacznie biec termin na zgłoszenie modelo 149.

Opisz nam swoją przeprowadzkę
C/ Matilde Peñaranda 27, 5.º A, 03183 Torrevieja (Alicante)+34 644 106 222info@pgkhiszpania.com