Wróć do artykułów
Reżim impatriatów

Zgłoszenie modelo 149 i ustawa Beckhama krok po kroku. Termin, dokumenty i pułapka drugiego półrocza

„Mam sześć miesięcy od przyjazdu do Hiszpanii, żeby wybrać ustawę Beckhama.” Nie. Dla głównego podatnika termin biegnie od daty rozpoczęcia pracy lub działalności w zgłoszeniu do ubezpieczenia społecznego albo w dokumencie, który je zastępuje. Od daty wjazdu liczy się termin członków rodziny. Pokazujemy, jak zgłosić wybór reżimu na formularzu modelo 149, jakie dokumenty dołączyć przy każdej ścieżce i dlaczego przyjazd w drugim półroczu wymaga szczególnej ostrożności.

Weryfikacja 11 października 202611 minKenyi Alcantara

Pytania i odpowiedzi

Od kiedy liczę sześć miesięcy na zgłoszenie modelo 149?

Jeśli wybierasz reżim jako główny podatnik, czyli osoba, która przenosi się do Hiszpanii z powodu pracy, funkcji w organie zarządzającym albo działalności, termin wynosi maksymalnie sześć miesięcy od daty rozpoczęcia pracy lub działalności (fecha de inicio de la actividad) widniejącej w zgłoszeniu do hiszpańskiego ubezpieczenia społecznego. Jeśli nadal podlegasz systemowi ubezpieczeń kraju pochodzenia, liczy się data w dokumentacji, która to potwierdza. Jeśli zgłoszenie nie jest obowiązkowe, liczy się dokument potwierdzający datę rozpoczęcia pracy lub działalności (art. 116 ust. 1 lit. a RIRPF). Sama data przyjazdu nie wyznacza początku tego terminu.

Czy sam numer NIE wystarczy, żeby złożyć modelo 149?

Nie musi wystarczyć. Żeby złożyć modelo 149, trzeba być wpisanym do hiszpańskiego spisu podatników (Censo de Obligados Tributarios). Jeśli cię tam nie ma, najpierw składasz odpowiednią deklarację rejestracyjną (declaración censal), a dopiero potem modelo 149 (Orden HFP/1338/2023, art. 7 ust. 1).

Czy zaświadczenie z urzędu po złożeniu modelo 149 przesądza o mojej rezydencji?

Nie. Zaświadczenie potwierdza tylko, że wybrałeś reżim. Rezydencję podatkową ocenia się według art. 9 LIRPF. W sprawie z interpretacji V2201-19 podatnik miał zaświadczenie, ale w pierwszym roku reżimu nie był rezydentem Hiszpanii i reżim nie miał do niego zastosowania.

Czy modelo 149 zastępuje roczne zeznanie podatkowe?

Nie. Modelo 149 to zgłoszenie wyboru reżimu. W każdym roku stosowania reżimu składa się zeznanie roczne na formularzu modelo 151 (art. 114 ust. 4 RIRPF i Orden HFP/1338/2023, art. 1).

Czy małżonek i dzieci składają jedno zgłoszenie razem ze mną?

Nie. Każda osoba składa własne zgłoszenie modelo 149. Najpierw główny podatnik, potem członkowie rodziny (Orden HFP/1338/2023, art. 7 ust. 1). Członek rodziny ma sześć miesięcy od własnego wjazdu do Hiszpanii albo termin głównego podatnika, jeśli jest dłuższy (art. 116 ust. 1 lit. b RIRPF). Musi też spełniać własne warunki z art. 93 ust. 3 LIRPF.

Czym jest modelo 149

Modelo 149 to formularz, na którym zgłasza się wybór reżimu z art. 93 LIRPF, nazywanego ustawą Beckhama. Bez tego zgłoszenia nie ma reżimu, nawet jeśli spełniasz wszystkie pozostałe warunki. DGT potwierdza to, odsyłając do art. 116 i 119 rozporządzenia (V1198-26). Każdy podatnik składa je osobno. To nie jest zeznanie roczne. Zeznanie za każdy rok reżimu składa się na formularzu modelo 151 (art. 114 ust. 4 RIRPF i Orden HFP/1338/2023, art. 1). Ten sam formularz modelo 149 służy później do zgłoszenia rezygnacji, wykluczenia i zakończenia pobytu w Hiszpanii, który był podstawą reżimu.

Termin. Sześć miesięcy, ale od właściwej daty

Rozporządzenie nazywa ten termin maksymalnym. Dla głównego podatnika, czyli osoby, która przenosi się do Hiszpanii z powodu wymienionego w art. 93 ust. 1 LIRPF, to sześć miesięcy od daty rozpoczęcia pracy lub działalności widniejącej w zgłoszeniu do hiszpańskiego ubezpieczenia społecznego (alta en la Seguridad Social). Jeśli nadal podlegasz systemowi ubezpieczeń kraju pochodzenia, liczy się ta data w dokumentacji, która to potwierdza. Jeśli zgłoszenie nie jest obowiązkowe, liczy się dokument potwierdzający datę rozpoczęcia pracy lub działalności (art. 116 ust. 1 lit. a RIRPF). Dla głównego podatnika sama data przyjazdu nie wyznacza początku sześciomiesięcznego terminu. Jest jednak istotna dla pozostałych warunków, na przykład tego, że przeprowadzka musi nastąpić w pierwszym roku reżimu albo w roku poprzednim, i trzeba ją podać w zgłoszeniu (art. 93 ust. 1 LIRPF i art. 119 ust. 2 RIRPF). Uwaga na numer artykułu. Termin jest w art. 116 RIRPF, a art. 119 reguluje treść formularza.

Krok pierwszy. Sprawdź, czy jesteś w spisie podatników

Żeby złożyć modelo 149, musisz być wpisany do hiszpańskiego spisu podatników (Censo de Obligados Tributarios). Posiadanie numeru NIE samo w sobie nie mówi, czy jesteś w tym spisie. Sprawdź to. Jeśli cię tam nie ma, najpierw złóż odpowiednią deklarację rejestracyjną (declaración censal), a dopiero potem modelo 149 (Orden HFP/1338/2023, art. 7 ust. 1). Ten krok zabiera czas z twoich sześciu miesięcy, więc nie zostawiaj go na koniec.

Krok drugi. Co wpisujesz w zgłoszeniu

Zgłoszenie głównego podatnika zawiera między innymi twoje dane identyfikacyjne z numerem identyfikacji podatkowej (NIF) i obywatelstwem, dane pracodawcy albo podmiotu, w którego organie zarządzającym pełnisz funkcję, albo startupu lub podmiotu, w którym prowadzisz działalność szkoleniową, badawczą, rozwojową lub innowacyjną. Do tego data wjazdu do Hiszpanii i data rozpoczęcia pracy lub działalności widniejąca w zgłoszeniu do ubezpieczenia społecznego albo w dokumentacji systemu ubezpieczeń kraju pochodzenia (art. 119 ust. 2 RIRPF).

Krok trzeci. Dokumenty wspólne dla każdej ścieżki

Niezależnie od ścieżki dołączasz dokument potwierdzający zgłoszenie do hiszpańskiego ubezpieczenia społecznego albo dokumentację potwierdzającą, że nadal podlegasz systemowi ubezpieczeń kraju pochodzenia. Jeśli zgłoszenie nie jest obowiązkowe, dołączasz dokument potwierdzający datę rozpoczęcia pracy lub działalności. Jeśli potrzebujesz zezwolenia na pobyt, dołączasz także je (art. 119 ust. 2 RIRPF i Orden HFP/1338/2023, art. 7 ust. 2). Do tego dochodzą dokumenty właściwe dla twojej ścieżki. Tych dokumentów nie dołącza się do samego formularza. Wysyła się je wcześniej, osobnym trybem opisanym w kroku piątym.

Krok czwarty. Dokumenty dla poszczególnych ścieżek

Przy nawiązaniu stosunku pracy z pracodawcą w Hiszpanii dokument pracodawcy potwierdzający stosunek pracy, z datą rozpoczęcia pracy ze zgłoszenia do ubezpieczenia, miejscem pracy z adresem i czasem trwania umowy. Przy oddelegowaniu na polecenie pracodawcy kopia pisma o oddelegowaniu (carta de desplazamiento) i dokument pracodawcy z datą rozpoczęcia pracy, miejscem pracy z adresem i czasem trwania oddelegowania. Przy pracy zdalnej bez polecenia pracodawcy dokument pracodawcy potwierdzający stosunek pracy, z datą rozpoczęcia pracy i przewidywanym czasem pracy w Hiszpanii. Przy funkcji w organie zarządzającym podmiotu (administrador) dokument podmiotu z datą objęcia funkcji, a jeśli podmiot ma status entidad patrimonial w rozumieniu hiszpańskich przepisów, także dokument podmiotu potwierdzający, że twój udział nie czyni go podmiotem powiązanym. Przy działalności przedsiębiorczej pozytywna opinia ENISA, chyba że masz zezwolenie na pobyt dla przedsiębiorców z art. 69 ustawy 14/2013. Przy działalności wysoko wykwalifikowanego specjalisty dla startupu dokumenty potwierdzające kwalifikacje (chyba że masz zezwolenie z art. 71 tej ustawy), wpis startupu do rejestru, o ile nie da się go sprawdzić online, i dokument potwierdzający świadczenie usług. Przy działalności szkoleniowej, badawczej, rozwojowej i innowacyjnej dokument potwierdzający tę działalność, chyba że masz zezwolenie z art. 72 tej ustawy (art. 119 ust. 2 lit. a do g RIRPF).

Krok piąty. Najpierw wysyłasz dokumenty, potem składasz modelo 149

Kolejność jest ustalona w przepisach. Zanim złożysz modelo 149, wchodzisz w osobną procedurę elektroniczną przeznaczoną do przesłania dokumentów potrzebnych do wyboru reżimu (Aportar documentación necesaria para optar por el régimen especial). Wysyłasz w niej przez internet wszystkie dokumenty, które mają towarzyszyć zgłoszeniu. Dostajesz numer rejestracyjny tego przesłania. Ten numer musi znaleźć się w zgłoszeniu modelo 149 (Orden HFP/1338/2023, art. 10). Bez wcześniejszego przesłania dokumentów nie masz numeru, który trzeba wpisać w formularzu. Zaplanuj ten krok w swoich sześciu miesiącach, tak jak wpis do spisu podatników. Inne dokumenty, które dołączasz do późniejszych zgłoszeń na formularzu modelo 149, na przykład do rezygnacji, przesyła się przez internet w procedurze dla dokumentów uzupełniających (Aportar documentación complementaria), na zasadach art. 18 Orden HAP/2194/2013 (Orden HFP/1338/2023, art. 10).

Dokumenty to nie to samo co warunki

Lista dokumentów mówi, co dołączasz do formularza. Nie zastępuje warunków dostępu do reżimu. Najwyraźniej widać to przy działalności przedsiębiorczej. Jako obywatel Unii musisz uzyskać pozytywną opinię ENISA przed przeprowadzką do Hiszpanii (art. 113 ust. 2 RIRPF). Nie wystarczy zdobyć jej dopiero na potrzeby zgłoszenia. Przy działalności wysoko wykwalifikowanego specjalisty wynagrodzenie z działalności objętej tą ścieżką musi stanowić łącznie ponad 40 procent wszystkich przychodów z działalności gospodarczej, zawodowej i z pracy (art. 93 ust. 1 lit. b pkt 4 LIRPF). Warunki każdej ścieżki opisujemy w przewodniku po ustawie Beckhama.

Rodzina. Najpierw warunki, potem zgłoszenie

Nie każdy członek rodziny może wybrać reżim. Ustawa wymienia małżonka, dzieci poniżej 25 lat (w każdym wieku, jeśli mają niepełnosprawność) oraz, gdy nie ma małżeństwa, drugiego rodzica tych dzieci (art. 93 ust. 3 LIRPF). Więź rodzinna nie wystarczy. Każda z tych osób musi przenieść się do Hiszpanii razem z głównym podatnikiem albo później, zanim skończy się pierwszy okres, w którym reżim stosuje się do głównego podatnika. Musi nabyć hiszpańską rezydencję podatkową, nie być rezydentem Hiszpanii w pięciu okresach podatkowych przed rokiem przeprowadzki i nie uzyskiwać dochodów przez zakład w Hiszpanii. Suma podstaw opodatkowania członków rodziny objętych reżimem musi być w każdym okresie niższa od podstawy głównego podatnika (art. 93 ust. 3 lit. a do d LIRPF). Członkowie rodziny mogą też przyjechać przed głównym podatnikiem, jeśli nie nabędą rezydencji przed pierwszym okresem jego reżimu (art. 113 ust. 3 RIRPF). Termin na zgłoszenie modelo 149 nie zastępuje tego limitu czasowego przeprowadzki.

Rodzina. Jak składa zgłoszenia

Główny podatnik składa modelo 149 pierwszy, a członkowie rodziny po nim (Orden HFP/1338/2023, art. 7 ust. 1). Każde z nich ma sześć miesięcy od własnego wjazdu do Hiszpanii albo termin głównego podatnika, jeśli jest dłuższy (art. 116 ust. 1 lit. b RIRPF). Zgłoszenie członka rodziny zawiera jego dane, dane głównego podatnika, oznaczenie jego zgłoszenia, rodzaj więzi rodzinnej i datę wjazdu, a dołącza się do niego dokument potwierdzający tę więź (art. 119 ust. 3 RIRPF). Więź, wiek i niepełnosprawność ocenia się według stanu z dnia zgłoszenia wyboru (art. 116 ust. 1 RIRPF). Przy dziecku z niepełnosprawnością w momencie wyboru reżimu może wystarczyć złożenie wniosku o orzeczenie albo decyzję do hiszpańskiego Instytutu Migracji i Usług Społecznych (IMSERSO) lub do właściwego organu wspólnoty autonomicznej. Stosowanie reżimu zależy jednak od uznania niepełnosprawności (art. 119 ust. 3 RIRPF). Członkowie rodziny nie mają własnych sześciu lat. Ich reżim kończy się najpóźniej wtedy, gdy kończy się reżim głównego podatnika (art. 115 RIRPF).

Co dostajesz z urzędu i komu to dajesz

Po złożeniu modelo 149 urząd wydaje, jeśli są ku temu podstawy, dokument potwierdzający wybór reżimu. Ma na to maksymalnie dziesięć dni roboczych (art. 119 ust. 4 RIRPF). Ten dokument przekazujesz osobie lub podmiotowi zobowiązanemu do poboru zaliczek w Hiszpanii, żeby wykazać, że podlegasz reżimowi. Sam dokument nie tworzy takiego obowiązku po stronie każdego pracodawcy. Płatnik zobowiązany do poboru stosuje od przychodów z pracy stawkę 24 procent, a od nadwyżki ponad 600 000 euro wypłaconej przez tego samego płatnika w roku stawkę 47 procent (art. 93 ust. 2 lit. f LIRPF). DGT dodaje, że taki płatnik ujmuje cię w rocznym zestawieniu na formularzu modelo 296, a nie modelo 190 (V0455-26). Nie myl tego dokumentu z certyfikatem rezydencji podatkowej. To inny dokument, z art. 120 RIRPF, a jego wydanie na potrzeby umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zależy od tego, czy przewidział to minister, pod warunkiem wzajemności (art. 120 ust. 2 RIRPF).

Przyjazd w drugim półroczu. Reżim może zacząć się rok później

Reżim obejmuje rok, w którym nabywasz rezydencję, i pięć kolejnych. Za ten pierwszy rok uznaje się pierwszy rok kalendarzowy, w którym po przeprowadzce twój pobyt w Hiszpanii przekracza 183 dni (art. 115 RIRPF). Ustawa wprost pozwala, żeby przeprowadzka nastąpiła w pierwszym roku reżimu albo w roku poprzednim (art. 93 ust. 1 lit. b LIRPF). Przykład z datami. Przyjeżdżasz i zgłaszasz się do ubezpieczenia we wrześniu roku N. W roku N twój pobyt nie przekracza 183 dni, więc N nie jest pierwszym rokiem reżimu. Jeśli w roku N+1 przekroczy 183 dni, reżim obejmie N+1 i pięć kolejnych lat, do N+6. DGT stosowała to w kilku interpretacjach. Przy przyjeździe w ostatnich miesiącach 2025 r. reżim biegnie od 2026 r. (V1953-25). Przy osobie zarządzającej, która przeniosła się w drugiej połowie 2025 r., jeśli nabędzie rezydencję w 2026 r. (V2590-25). Przy zgłoszeniu do ubezpieczenia w listopadzie 2025 r., jeśli w 2026 r. będzie rezydentem (V1313-26).

Pułapka. Modelo 149 składasz przed rezydencją

Sześć miesięcy liczy się od daty rozpoczęcia pracy lub działalności w zgłoszeniu. Jeśli ta data przypada we wrześniu roku N, modelo 149 musi być złożone do marca roku N+1. Czyli wtedy, gdy jeszcze nie wiadomo, czy w roku N+1 będziesz rezydentem. Urząd wyda ci, jeśli są podstawy, dokument potwierdzający reżim na lata od N+1 do N+6. Ale ten dokument nie przesądza o rezydencji podatkowej. Rezydencję ocenia się według art. 9 LIRPF, z uwzględnieniem zasad liczenia nieobecności i pozostałych kryteriów tego artykułu. Art. 115 RIRPF określa natomiast pierwszy rok stosowania reżimu.

Co się stało, gdy rok N+1 nie wyszedł (V2201-19)

Pracownik przyjechał w listopadzie 2017 r., wybrał reżim, a urząd potwierdził go na lata od 2018 do 2023. W lipcu 2018 r. firma wysłała go do Korei Południowej. W 2018 r. spędził ponad 183 dni poza Hiszpanią i, jak sam przyjął w pytaniu, nie był w tym roku rezydentem Hiszpanii. DGT odpowiedziała trzy rzeczy. Skoro w 2018 r. nie był rezydentem, reżim go nie obejmował. Reżim nie przesuwał się na 2019 r., nawet jeśli w tym roku przekroczyłby 183 dni. Mógłby wybrać reżim ponownie tylko przy nowej przeprowadzce do Hiszpanii, która znowu spełniałaby wszystkie warunki. Ta interpretacja dotyczy tamtej sprawy i wcześniejszego brzmienia ustawy. Jeśli przyjeżdżasz w drugim półroczu, rezydencję w roku N+1 trzeba zaplanować i umieć wykazać według art. 9 LIRPF.

Kto nie może wybrać reżimu

Reżimu nie może wybrać osoba, która skorzystała ze szczególnej procedury ustalania zaliczek od przychodów z pracy z art. 89 lit. B rozporządzenia o IRPF (art. 116 ust. 3 RIRPF). Nie chodzi o zwykłe przekazanie danych płatnikowi. Jeśli korzystałeś z tej procedury, sprawdź to przed zgłoszeniem wyboru. Reżimu nie może też ponownie wybrać ktoś, kto już z niego zrezygnował albo został z niego wykluczony (art. 117 ust. 4 i art. 118 ust. 5 RIRPF).

Co zgłaszasz później na tym samym formularzu

Zakończenie pobytu w Hiszpanii, który był podstawą reżimu (fin del desplazamiento). Dotyczy to głównego podatnika i członka rodziny, którzy kończą ten pobyt, ale w danym roku nie tracą hiszpańskiej rezydencji podatkowej. Zgłasza się to na formularzu modelo 149 w ciągu miesiąca od zakończenia pobytu (art. 119 ust. 5 RIRPF i Orden HFP/1338/2023, art. 7 ust. 7). Przychody z pracy lub działalności wykonanej po dacie tego zgłoszenia przestają być uznawane za uzyskane w Hiszpanii tylko z powodu reżimu, ale nadal podlegają opodatkowaniu, jeśli według ustawy o IRNR pochodzą z Hiszpanii (art. 114 ust. 2 lit. a RIRPF). Rezygnacja. Można zrezygnować w listopadzie i grudniu, ze skutkiem od następnego roku (art. 117 RIRPF). Pracownik robi to w dwóch krokach. Najpierw przekazuje płatnikowi zgłoszenie danych z art. 88 RIRPF i dostaje od niego opieczętowaną kopię. Potem składa w urzędzie zgłoszenie rezygnacji z tą kopią w załączniku (art. 117 ust. 2 RIRPF). Członkowie rodziny mogą zrezygnować każdy osobno, w tym samym terminie (art. 117 ust. 3 RIRPF). Wykluczenie. Kto przestaje spełniać warunek, zostaje wykluczony w tym samym okresie podatkowym i ma miesiąc na zgłoszenie (art. 118 ust. 1 i 2 RIRPF). Pełną procedurę, w tym zmianę zaliczek u płatnika i skutki dla rodziny, opisujemy w artykule o wykluczeniu z ustawy Beckhama. Po rezygnacji i po wykluczeniu nie ma powrotu.

Czego modelo 149 nie załatwi

Nie przesądzi o twojej rezydencji. Jeśli w pierwszym roku reżimu nie będziesz rezydentem Hiszpanii, dokument z urzędu cię nie uratuje (V2201-19). Nie naprawi przeprowadzki bez powodu. Ścieżkę, którą wchodzisz, nadal musisz umieć udowodnić. Nie zastąpi rocznego zeznania na formularzu modelo 151. I nie sprawi, że reżim ci się opłaci. Ten rachunek trzeba zrobić przed końcem sześciu miesięcy, bo po terminie nie ma wyboru, a po rezygnacji albo wykluczeniu nie można wrócić.

Zastrzeżenie

Ten artykuł jest informacją ogólną opartą na przepisach i interpretacjach DGT, a nie indywidualną poradą podatkową. Interpretacja wiążąca wiąże administrację tylko przy tych samych faktach. Daty i dokumenty trzeba sprawdzić w twojej sprawie, zanim zacznie biec termin.

Przepisy, interpretacje i artykuły z serii

Pełną bazę interpretacji DGT (po hiszpańsku) prowadzimy na leybeckham.eu.

Podstawa i następny krok

Podstawą analizy są źródła wymienione powyżej.

Masz już datę rozpoczęcia pracy w Hiszpanii? Napisz nam ją, razem z datą przyjazdu i ścieżką, którą wchodzisz. Sprawdzimy termin, dokumenty i plan na rok, w którym musisz być rezydentem. Odpowiemy na piśmie.

Sprawdź swój termin
C/ Matilde Peñaranda 27, 5.º A, 03183 Torrevieja (Alicante)+34 644 106 222info@pgkhiszpania.com